son bir haftadır mezun olmak üzere sevgili (!) okulumun bana sunduğu okulu yalandan bitirme imkanlarını zorlayarak geldiğim nokta gerçekten beni bile şaşırttı. ödevinden, arasınavından ve finalinden düşük not aldığım, sonrasında fx denen kurtarma sınavından da kalarak elime yüzüme bulaştırdığım bir ders bana kan kusturuyorken canım okulum gel dedi, tek ders sınavına gir dedi. dilekçe vermeye gittiğimde okulum benden bir beyaz sayfa esirgese de sukunetimden ödün vermeyerek, apar topar tek ders sınavına giriverdim. 5 kişinin girdiği bu sınavda bile her dersin sınavında yaramaz çocuk muamelesi gören beni gene yerimden ettiler, 'cihan sen gel kızım buraya'lara maruz bıraktılar. içimden bildiğim tüm küfürleri saydığım hoca ve asistanına düşmanlıktan ölüyordum. sonuçta sınavım yine kötü geçmişti, hoca kesin bırakacak diyor artık odasına çıkıp kadını dövmekten bahsediyordum.
sabah erkenden okula gittim, hocanın odasına yanaştığım anda esen soğuk rüzgarlar kesin olarak kaldığıma işaretti. bunun intikamını alacaktım. 6. senemde bu bana yapılamazdı bu ne biçim hocaydı ulan hocaydı o hocaydı bu hocaydı...
öğlen öğrendim ki geçmişim. biraz önce saydıklarımı bir anda unutarak gittim hocaya ve asistanına sevincimden dayanamayarak okulun yanındaki kırık tabak denen acaip lokantadan 2 mozaik pasta aldım. (3 e satıyolardı, pazarlık yaptım, ikisini 5 e aldım) gittim, elini öpem hocam şeklinde pastalarını verdim ve okulun merdivenlerinden mutlu mutlu indim.
peki bu ani duygu değişimim kendime inancımı etkiledi mi?
hayır.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
2 yorum:
güldüm.
peki asıl soru ruh hali değil mezun oldu mu?
2.51 ortalama ilen.
Yorum Gönder