Gringo Playground diye kendi halinde bir grupla tanıştım bugün. Adamlar bizim kadar pasifler, bizim kadar şekerpareler. Ve aşşırı özendim. Kendi fotolarını çekip, kendi yazdıkları şarkıları kendileri çalıp kendi kafalarını yaşıyorlar. Hüzünlüler de, salaklar da en az bizim kadar.
Geçen Ayşegül'le konuşurken ben kimsenin yerinde olmak istemezdim ama herhangi bir müzik aleti çalabilmek isterdim demiştim. Çünkü seni bu sikindirik hayattan koparacak bir obje gözüyle bakıyorum, gitar olur, sitar olur, keman olur, org olur, mızıka olur. Neyse ama ben hiçbi yeteneği olmayan bi mal olduğumdan hayatım durmakla geçiyor.
Aslında geyik bi yazı yazmak istemiştim yine olmadı ya. Oysa yaz geldi. Sanırım şimdi orgumu çıkarıp çalıcam birazcık.
ps: zev kelimesine karşıyım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder