ful yapraklari

Dünyada beni özleyen, sesimi duymak isteyen tek bir canlı dahi yok.

Ful yaprakları, sesleri çıkmadığı halde hayata haykırmaya çalışanların oyunudur.

Orada kimse yok mu?

Yaşam hiç bir evresinde kucak açmamıştır, koca şehrin ortasında, tek kişilik hücrelerinde yaşamak zorunda bırakılanlara.

Tek yol kendilerine benzer birilerini bulmaktır. Ama kendilerine benzer birileri de yoktur aslında. Çünkü o ortamda kendileri bile kendilerine benzememektedir.

O halde gerçeği sanalın içinde eritmek ve de yeniden şekillendirmek gerekmektedir.

Ful Yaprakları, hiçliğin kıyısında dolananların var olma ve hayatlarını yeniden yazma çabalarıdır.