öhm öhm

Efendim çalışma hayatı tuhaf şey,bendeniz pek yeni alışmaya çalıştığımdan ve işin yarattığı agresifliği, yetişme telaşını henüz pek kontrol edemediğimden olacak ki uzun uzun yaptığım karşı taraf seyahatlerimde bi kaç durumda nefsime hakim olamıyorum ve yumruklarımı sıkıyorum:bunlar neler mi--mesela,
vapuru son anda kaçırmak..o kadar koşup yorulduğuma mı yanayım az daha uyusaydım bari diye mi hayıflanıyım bilemiyorum.eh bi de en vahimi var ki kimsenin başına gelmesin,görevli senin geldiğini gördüğünden kapıyı azıcık aralık bırakır ki oradan hemen koşup sıyrılasın ,ama kader bu ya akbili basınca dolili dolili die bi ses çıkar ve bi anda sana dönen gözler eşliğinde zirve yapmış adrenalin yerini ani bir pasifliğe bırakır.
bir de sabahın aydınlığa yeni dönüştüğü saatlerde uyanıp evden çıkmaktan olacak ,asla havaya uyum sağlama tam olarak gerçekleşmez.ince giyinirsin yağmur başlar,kalın giyinirsin günlük güneşlik olur,ya da istanbul havası gündüz sıcak akşam soğuk olur.ofise girip çıktığın saatler arasında hava tam tersine dönmüştür bile.o yüzden bunun çaresi ince giyinip üstüne her zaman bişey almaktır ki genelde işe yarar,orta karar.
vasıtalar arasında yürüme yolu varsa ve rüyandan uyanamayıp geç kaldıysan işe,biraz telaşlı bi koşturmaca başlar,yürüyüş yarışlarındaki sipastik hareketlere dönüşür yürümen ve tam buna odaklı devam ederken önüne yaylana yaylana yürüyen cüsseli iki kişi geçer,sağdan ya da soldan geçmek istersin doğal olarak ama onlar aynı anda senin yöneldiğin tarafta bişey görmüşlerdir ve sen sağa gittikçe onlar ssğa gider ,sen sağa gittikçe onlar sağa gider ve en sonunda azcık ivme katarak kendine ,teğet geçersin ancak.böyle durumlarda yapılacak en iyi şey hızını ne kadar almış olsan da anlık bir duraksamadır.böylelikle yolunu uzatmadan onların gittiği yönün tersine giderek zaman kazanmış bile olursun.
bir diğer hatalı davranış da ipodunu bir gece önceden şarj etmeyi unutmaktır ki böylelikle seyahat sürecinde birçok insanın yaşamına kısa kısa dahil olur bazen zorla dahil edilir(teyzeler) bazen de dahil olmamak için kendini zor tutasın(yeteeer deme isteğiyle).
bu çetrefilli yollar sonunda ofisine ulaştıysan nihayet bi kahve alıp masana oturup bilgisayarda bekleyen işlere şöyle bi göz atıp "amaann sal" diyerek balkona sigara içmeye çıkabilirsin.